20 juni 2011, geschreven door verslaggeefster Esme Soesman op weblog ‘Cultuur Dichtbij’, een weblog over ontelbaar veel uitingen aan kunst en cultuur op Schouwen-Duiveland.
Alsof ze rechtstreeks uit Cuba of Portugal waren ingevlogen. Nicole Philoména en band brachten zaterdag tijdens het stalconcert van Bellas Artes in Kerkwerve zwoele nachten in verre landen moeiteloos dichtbij. Portugese fado, Cubaanse habanera. Een groter contrast met het Zeeuwse platteland was nauwelijks denkbaar. In de deel, waar de oude koeienstal tussen de met schilderijen behangen schotten doorpiept, lijkt het onmogelijk dat zulke muziek kan landen. Maar het gebeurde. En wel meteen.
Misschien verrast het wel zo omdat je het niet verwacht. Zelf kijkt Nicole er niet zo van op. De intimiteit van de muziek die ze brengt (,,Het meeste gaat over liefde”) past goed bij de kleinschalige setting van het stalconcert. Maximaal 65 plaatsen (allemaal bezet) tussen mooie kunst. ,,Deze muziek is heel emotioneel, dat hoort heel dicht bij het publiek te zijn.” Nicole bleek meer verrassingen in petto te hebben. De Vlaardingse heeft Zeeuwse roots. ,,Mijn familie komt uit Zierikzee, ver terug. Ergens vanaf 1500.” Haar overgrootvader vertrok naar Rotterdam en daar begon haar verhaal. Overigens wel met tropische insteek. De familie van haar moeders kant heeft Surinaamse roots. ... lees verder
(Ruurlo) Temperament bij kasteeltuinconcert
door Ton van Ingen Schenau
(...) Nicole Philomena had met haar prachtige stem en getalenteerde muzikanten al snel een grote groep fans om zich heen. Vooral de wijze waarop zij met hartstocht en emotie de fado vertolkte, wekte grote bewondering. Ook de blues wist zij op voortreffelijke wijze ten gehore te brengen, met mondaccordeonist Peter Strooy als virtuoos solist aan haar zijde.
Ingrid Sloots uit Borculo, die het concert al een keer eerder bezocht, was enthousiast. "Ik heb genoten van de Ierse muziek van Ogham, maar die fado's van de Philomena vind ik ook geweldig. Het middagprogramma heb ik gemist, omdat ik moest werken. Jammer dat dit vanavond niet wordt herhaald", zei ze terwijl Philomena vrolijk een muzikale doodskist ten tonele voerde. (...)
Zaterdag 4 oktober verraste Nicole Philomena met haar vijfman sterke band het publiek in het Kulturhus in Ruurlo. Zij zorgden voor een verrukkelijke avond met hartverwarmende, hartstochtelijke songs van ver over de grenzen.
Zoals het altijd gaat met hartstochtelijke liederen verhaalden ze van gevonden en verloren liefdes, van gestorven geliefden, van haat en smaad, van rouw en heimwee.
Nicole zong het prachtige lied "Je chanterai pour toi" van voetballer-componist Boubacar Traoré uit Mali en vertelde het volgende: dit lied schreef hij voor zijn vrouw Pierette: 'als je wist hoeveel ik van je hou, dan zou je ook van mij houden. Sluit me in je armen en ik zal voor je zingen'
Boubacar Traoré was al in de jaren 60 en 70 een enorm populaire zanger in Mali, vergelijkbaar met Elvis Presley of Chuck Berry. Zijn bijnaam "KarKar' (dribbel dribbel) kreeg hij in zijn voetbaljaren.
Nadat zijn vrouw in het kraambed overleden was, vertrok hij naar Europa, omdat hij ondanks zijn populariteit in Mali niet van zijn muziek kon leven. Na jaren uit de spotlights te zijn geweest (de Malinezen dachten zelfs dat hij dood was) werd hij in Frankrijk weer ontdekt. Philomena zong ook het ontroerende lied Sofrimento van de uit Angola afkomstige zanger Waldemar Bastos. Hij was in zijn land al even populair als Boubakar. Tijdens de heftige strijd voor onafhankelijkheid vluchtte hij naar Portugal. Met zijn lied 'Sofrimento' bezingt hij de hoop op een betere toekomst voor Angola en zijn landgenoten. 'laten wij als broeders elkaars handen vasthouden en dit mooie, rijke land weer opbouwen'. Met het gedicht Garça perdida van João Mendonça dat op muziek gezet is door Leonardo Amuedo betoverde Nicole het publiek. Het lied beschrijft de tocht naar innerlijke bevrijding. Fado's uit Portugal, Habanera's uit Cuba.
Het repertoire van Philomena valt moeilijk onder een noemer te brengen, een etiket erop plakken is vrijwel ondoenlijk. Dat maakt het lastig om te verwoorden over welke muziek het gaat. Wereldmuziek ja, maar waarvandaan? Wereldblues dan, van Afrika naar Peru, van Cuba naar Mexico, van Spanje naar Portugal? Zeker is dat Philomena de parels geplukt heeft uit de landen waar haar oog op viel.
Met haar prachtige stem en warme uitstraling vertolkte zij de liederen op een manier die doordrong tot diep in de ziel. Haar bandleden ondersteunden haar hierbij op uitstekende wijze, goed op elkaar ingespeeld als zij zijn. Hans Rikken, improviseerde wisselend op zijn klarinet en saxofoon en gaf schitterende solo's weg.
De mondharmonica, die bespeeld werd door percussionist Peter Strooy, gaf aan enkele nummers een diep melancholiek gevoel mee.
Het razend enthousiaste publiek applaudisseerde uitbundig en was opgelucht dat het orkest nog een toegift gaf, voordat men weer de koude herfstnacht in moest.
Een muzikaal pareltje
Intiem concert bij kaarslicht
ROELF SCHOLMA
-Woubrugge- Vreugde, verdriet, tederheid, woede, haat en liefde, in twee uur tijd ondergingen de toehoorders in een fenomenaal concert alle gevoelens die het leven kan bieden. Zo ook de betrekkelijkheid van tijd, want de twee gepassioneerde uren met Nicole Philoména (zang), Erwin Kandou (gitaar), Han Slinger (Bas), Dennis Acton (percussie) en Barend Petersen (saxofoon en klarinet) bleken voorbij gevlogen.
Op dit concert, georganiseerd door de Stichting Cultura Jacobswoude in de Nederlands Hervormde kerk van Woubrugge, viel niks af te dingen. Philoména heeft een diepe warme altstem waarmee ze de passie van de Spaanse, Portugese, Cubaanse en Argentijnse landsaarden volledig tot hun recht laat komen. Gitarist Erwin Kandou beheerst niet alleen de Spaanse muziekstijlen, maar weet ook de finesses van de verschillen tussen de verschillende landstijlen gedetaillerd uit te drukken. Het spel van saxofonist en klarinettist Barend Petersen raakt in de pianissimo passages de menselijke ziel, maar Petersen is op zijn best als hij ‘los’ mag. In zijn spel hoor je jazzsaxofonisten als Coltrane en Gatz terug maar ook de stijl van Kleshmer klarinettist Giora Feidman verscheurt afwisselend jankend en verstillend de akoestiek van de kerk. Goed beschouwd was de kerk niet de juiste locaties voor dit type concert. Het publiek zat dicht op de muzikanten. Daardoor kon op de voorste rijen, zowel links en rechts van het ensemble, de balans doorslaan in het voordeel van de hardst spelende muzikant. Maar dat deed gelukkig niets af aan de intieme sfeer van het concert.
Hoogglans
Percussionist Dennis Acton bleek een ritmesectie op zichzelf. De verschillende percussie-instrumenten gaven de juiste kleur aan de klank van het ensemble en de verschillende muzikale stijlen. En, met uiterst beheerste en goed getimede effecten bracht hij meer dan eens hoogglans aan op de klankkleur van stem en instrumenten. Maar de muzikale basis was bassist Han Slinger. Ritmisch stabiel, swingend, maar niet van tel af te brengen en, glaszuiver over de hele toets van zijn bas waarmee hij vergroeid leek te zijn. Het concert bij kaarslicht door Nicole Philoména en haar begeleiders kan als muzikaal pareltje in de geschiedenis van de Stichting Cultura Jacobswoude worden bijgeschreven. De minutenlange staande ovatie kwam de muzikanten en de Stichting Cultura zonder enig voorbehoud toe.
Groot Vlaardingen d.d. woensdag 17 januari 2007:
ZINGEN VOOR DE DIVA
DOOR GER VAN VEEN VLAARDINGEN – Twee zangeressen vol talent. De één wereldberoemd, de ander regionaal bekend. Prachtige stemmen. Groot Vlaardingen regelde een ontmoeting tussen fadozangeres Cristina Branco en de Vlaardingse Nicole Philomena (wereldmuziek) in Theater aan de Schie in Schiedam.
Het is zaterdagavond. Nicole Philomena gaat met haar begeleiders Erwin Kandou (gitaar) en Hans Rikken (klarinet) op weg naar het theater. De auto is volgepakt met instrumenten. Ze heeft er zin in, wil graag voor de Portugese ster optreden. Van zenuwen is geen spoor te zien. Het optreden van Cristina Branco is fenomenaal. Prachtige fado’s. Trieste gedichten op muziek, maar ook vrolijke liedjes vol vuur en passie. Een paar toegiften volgen op een staande ovatie. Na afloop signeert de ster haar nieuwe cd en dvd. Ze vliegen over de toonbank. Iedereen lijkt het concert te willen herbeleven op de eigen speler. Nicole Philomena bereid zich voor op haar optreden in de foyer. Stekkers worden ingeplugd en de muzikanten spelen zachtjes in. Inmiddels is ook bassist Remus Aussen op komen draven als versterking. Dan begint het optreden. Branco zit relaxed op een tafeltje. Philomena zingt het ingetogen Ella y Yo gevolgd door het gracieuze Sofrimento. Bij het tweede nummer fluistert Branco: ‘mooi hé’. Ze is verrast door de prachtige stem van de Vlaardingse. ‘Je zingt met je hart. Het was geweldig. Mooie stem, goede muzikanten’. Ook de manager van Branco José Melo is onder de indruk. Hij geeft zijn kaartje aan Philomena. ‘Boven verwachting. Ik wist niet dat jullie zo goed zijn. Bel me maar’. Directeur Frank Lissenburg van het theater is wild enthousiast over de actie van deze krant om de zangeressen bij elkaar te brengen. ‘Nicole ga ik zeker nog eens boeken. Ze had voor mij nog langer mogen zingen’. Cd’tjes uitwisselen en kusjes van Branco voor Nicole en haar muzikanten. Een fado van geluk.
Je eigen website maken!